ZGUBIŁEŚ SIĘ SENIORZE W LESIE?

Co może senior robić w lesie? Bywa tam zwłaszcza dlatego, że lubi zbierać grzyby i jagody. Odwiedza też las jeżdżąc na rowerze. Las jest po prostu wspaniałym miejscem do długich spacerów, a przy tej okazji do spotkania jego prawowitych mieszkańców.

1-senior-w-lesie-okiem-senioraJPG

2-senior-w-lesie-okiem-senioraJPG

 3-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPG

4-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPG

Mając wielkie szczęście, a właściwie poprzez prawie niewiarygodny przypadek, możemy napotkać nawet wilka, który w normalnych warunkach, dzięki wspaniałemu węchowi, będzie jednak omijać nas wielokilometrowym kołem.

5-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpg

Co jeszcze może senior robić w lesie? – może się tam niestety zgubić, zwłaszcza zbierając grzyby i inne dary lasu lub szukając swojego psa, który zerwał się ze smyczy.

Im większy kompleks leśny tym większe prawdopodobieństwo zgubienia się. Największy udział obszarów leśnych w naszym kraju mają województwa lubuskie, zachodniopomorskie, warmińsko-mazurskie oraz południowa część województwa małopolskiego i podkarpackiego. Kompleks leśny leżący na obszarze Karpat (zwany też Puszczą Karpacką) to obszar 3200 kilometrów kwadratowych (wielkość tego obszaru można sobie wyobrazić jako kwadrat o boku długości 56 kilometrów). Na kolejnych miejscach, co do wielkości zajmowanej powierzchni, znajdują się Bory Tucholskie (3000 km. kw.) oraz Bory Dolnośląskie i Puszcza Augustowska (po ok. 1600 km. kw.).

Jak możemy sobie poradzić w przypadku zgubienia się w lesie, co przecież jest możliwe nie tylko w dużych kompleksach borów czy puszcz.

W odnalezieniu właściwego kierunku mogą nam pomóc betonowe słupki oddziałowe. Są to wkopane do ziemi czworokątne bloki kamienne, stojące na skrzyżowaniu oddziałów leśnych.

6-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpgJPG

Polskie lasy podzielone są na regularne, prostokątne powierzchnie zwane oddziałami. Na nizinach powierzchnie takich oddziałów, zwykle oddzielonych od siebie wyraźnymi drogami lub ścieżkami leśnymi, to obszar 20-25 hektarów (odnosząc to do kształtu kwadratu jest to powierzchnia o boku około 450 metrów). Oznacza to, że idąc wzdłuż leśnej drogi, po kilkuset metrach dojdziemy do skrzyżowania takich ścieżek (to tzw. zbieg oddziałów) gdzie zawsze stać będzie słupek oddziałowy. Ponieważ słupek stoi na skrzyżowaniu czterech oddziałów, na każdej z czterech ścianek bocznych takiego słupka wypisany jest numer oddziału na który „patrzy” (w którą stronę jest zwrócona) dana boczna ścianka słupka. Zawsze narożnik między tymi ściankami słupka które mają numery (liczby) najniższe, pokazuje nam kierunek północny, a to pozwala określić pozostałe strony świata.

Krajowy system numerowania oddziałów leśnych jest tak bardzo jednoznaczny, że w sytuacji kiedy uda nam się telefonicznie skontaktować z leśniczym lub strażą leśną, po podaniu czterech numerów jakimi opisany jest słupek oddziałowy przy którym stoimy, zostaniemy bez trudu odnalezieni.

Stojąc przy słupku oddziałowym, czyli na skrzyżowaniu dróg leśnych (czyli pasów bez drzew)

7-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpgJPGJPG

mamy jeszcze inną szansę zidentyfikowania stron świata. Regułą jest, że droga leśna biegnąca z północy na południe jest węższa, a biegnąca na linii wschód-zachód jest szersza.

Innym identyfikatorem miejsca w którym znajdujemy się po zgubieniu drogi w lesie może być numer wybity przez leśników na plastikowej tabliczce przybitej na stosach ściętych drzew.

8-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpgJPGJPGJPG

Ważny jest tu dolny, 6-cyfrowy numer identyfikujący leśnictwo w strukturze Lasów Państwowych. Gdy dodzwonimy się do leśniczego, to on wykorzystując możliwości Systemu Informatycznego Lasów Państwowych (SILP) ustali dokładne miejsce z którego dzwonimy.

Warto tu przy okazji zarekomendować system SILP, który może być przydatny gdy planujemy wyjazd w mało znany nam obszar leśny. Pod adresem internetowym www.bdl.lasy.gov.pl/portal/mapy oprócz map z zaznaczonymi oddziałami leśnymi, możemy znaleźć informacje o wieku lasu, gatunkach drzew na danym obszarze, dane dotyczące przeciętnych warunków meteorologicznych, lokalizacje obszarów Natura 2000, Parków Krajobrazowych i wiele innych przydatnych informacji.

Senior wybierając się do lasu powinien mieć z sobą telefon (bo różnie bywa).

Dla dysponujących smartfonem kolejna, niezwykle warta polecenia rada związana z wyprawą do lasu – do telefonu wgrywamy aplikację ENDOMONDO (istnieje darmowa wersja tej aplikacji). Rejestruje ona aktywność fizyczną użytkownika wraz z różnorodną wyceną ilościową tego wysiłku (aż 12 parametrów, w tym oprócz dystansu, prędkości przemieszczania się to np. ilość spalonych kalorii). Co jednak najważniejsze w aspekcie możliwości zgubienia się w lesie to fakt, że od momentu włączenia tej aplikacji rejestrowana jest, i graficznie wyświetlana, droga naszego poruszania się po lesie. Gdy zorientujemy się że straciliśmy poczucie kierunku naszej drogi (uwaga grzybiarze!) wystarczy, wpatrując się w ekran naszego smartfona, zacząć poruszać się tak, aby droga naszego odwrotu pokrywała się z zarejestrowaną wcześniej marszrutą – ilustruje to przykład na kolejnym zdjęciu - gruba niebieska linia na ekranie telefonu.

9-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpgJPGJPGJPGJPG

Użytkownicy smartfonów mają pod ręką inną jeszcze pomoc – jest to serwis internetowy Mapy Google. Na czym polega przydatność tego serwisu w sytuacjach o których mowa? Po zaznaczeniu naszej lokalizacji na mapie wyświetlonej na ekranie telefonu, mamy m.in. możliwość:

- określenia i poinformowanie przez telefon o miejscu naszego położenia poprzez podanie współrzędnych geograficznych które odczytujemy na mapie; zwłaszcza jest to nieocenione gdy zostaliśmy w lesie unieruchomieni (np. zwichnięta kostka u nogi),

- zorientowania się (bo widzimy to na wyświetlonej mapie), który kierunek marszu zapewni nam najkrótszą drogę wyjścia z lasu. Warto też wiedzieć, że jednym z przydatnych wskaźników na wyświetlonej mapie jest kompas.

 Na koniec, zmieniając temat, jeszcze informacja dla tych, którym nieobojętne jest oglądanie w lesie wyróżniających się okazów drzew. W tym celu wypatrujemy w lesie drzew z namalowanym żółtym paskiem.

10-senior-w-lesie-okiem-senioraJPGJPGJPGjpgJPGJPGJPGJPGJPG

Tak zaznaczone są drzewa oznaczające granicę gospodarczego drzewostanu nasiennego, czyli fragmentu lasu z najlepszym drzewostanem, z którego zbierane są nasiona wykorzystywane do tworzenia sadzonek na nowy las. Rozglądając się po tym terenie ograniczonym drzewami z żółtymi paskami, mamy szansę znaleźć drzewa mateczne, których nasiona służą do produkcji sadzonek drzew. Takie wyselekcjonowane drzewa posiadają swoje numery i są wpisane do Krajowego Rejestru Leśnego.